X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
شنبه 21 دی 1392 @ 18:40

افتخار آدمی بر پیروز شدن نیست، بر تسلیم نشدن است


http://s5.picofile.com/file/8105836092/524475_424299157608310_370571763_n.jpg


دوراندو پیتری، مشهورترین دونده ماراتون تاریخ کشور ایتالیاست. او عمده شهرت خود را از مسابقات المپیک سال 1908 لندن دارد که سرنوشت دراماتیکی برای او داشت.

پیتری 23 ساله در جولای 1908 و در جریان مسابقات المپیک، رقابت خود را با 56 ورزشکار دیگر از سایر نقاط دنیا در ساعت 2:33 بعد از ظهر آغاز کرد. در آن زمان، مسافت مسابقه دوی ماراتون المپیک، 42.2 کیلومتر بود. دوراندو، مسابقه را خوب آغاز نکرد. اما در کیلومترهای پایانی با تحمل فشار بسیار بالا توانست از همه حریفان پیشی بگیرد. تنها دو کیلومتر دیگر تا پایان باقی مانده بود. دو کیلومتر پایانی در داخل استادیوم بود و او پس از ورود به استادیوم، مسیر اشتباه را در پیش گرفت.

داوران مسابقه او را متوجه اشتباهش کردند. او که از خستگی و دهیدراسیون (نوعی بیماری بسیار خطرناک که بر اثر کم آبی به شخص مستولی می شود) شدید در آن لحظه رنج می برد در هنگام تغییر مسیرش به سمت مسیر درست، بر زمین افتاد. او به کمک داوران و در مقابل دیدگان 75 هزار تماشاگر از زمین بلند شد. او تا رسیدن به خط پایان، 4 بار دیگر بر زمین افتاد که هر چهار بار، داوران به او در بلند شدن کمک کردند.

او بالاخره از خط پایان عبور کرد و فاتح طلای المپیک شد. او که تمام مسیر را در زمان 2 ساعت و 44 دقیقه دویده بود، بر اثر خستگی مفرط، 10 دقیقه زمان مصرف کرد تا 350 متر پایانی را نیز سپری کند. "جانی هایس"، دونده آمریکایی توانست دومین نفری باشد که از خط پایان عبور می کند. تیم آمریکا دقیقا پس از پایان، شکایتی را به هیئت داوران مسابقات دادند که کمک داوران در بلند کردن دوراندو از روی زمین را خطا می دانستند. شکایت آنها مورد موافقت قرار گرفت و دوراندوی جوان با وجود تلاش فراوان، از دور رقابتها حذف شد و حتی مدال نقره نیز به او نرسید.


دوراندوی جوان تا 3 سال پس از رویداد، دویدن را ادامه داد و جوایز فراوانی کسب کرد. او سپس دیگر مسابقه نداد و در نهایت در 56 سالگی و بر اثر حمله قلبی درگذشت.

عکس بالا، لحظه رسیدن او به خط پایان را نشان می دهد.

پنج‌شنبه 12 دی 1392 @ 12:07

سرود کریسمس در جنگ

در سال ۱۹۱۴.ارتشهای آلمان بریتانیا و فرانسه در جریان جنگ جهانی اول در بلژیک با هم میجنگیدند.در ارتش آلمان یکی از سربازان که سابقه ی خواندن در اپرا را نیز دارد شروع به خواندن ترانه کریسمس مبارک میکند.
صدای خواننده آلمانی را سربازان جبهه های دیگر میشنوند و با پرچمهای سفید به نشانه صلح از خاکریز بالا می آیند و بسوی ارتش آلمان میروند.
آن شب سربازان 3 ارتش در کنار هم شام میخورند و کریسمس را جشن میگیرند ولی هر 3 فرمانده توافق میکنند که از روز بعد صلح شکسته شود و جنگ را از سر بگیرند!
صبح روز بعد دست و دل سربازان برای جنگ نمیرفت.
شب قبل آنقدر با دشمن رفیق شده بودند که بی خیال جنگ شدند و از پشت خاکریز برای هم دست تکان میدادند!
چند ساعت که گذشت باز هم پرچمهای سفید بالا رفت و پس از گفتگوی 3 نماینده ارتشها تصمیم بر این گرفته شد که برای سرگرم شدن با هم فوتبال بازی کنند.
آنها آنقدر با هم رفیق میشوند که با هم عکس میگیرند و حتی آدرس خانه های خود را به همدیگر میدهند تا بعد از جنگ به کشور های هم سفر کنند!


سرود کریسمس در جنگ


کار به جایی میرسد که این 3 ارتش به هم پناه میدهند و ...
تنها چیزی که باعث میشود تا قضیه لو برود متن نامه هایی بود که سربازان برای خانواده هایشان فرستاده بودند و به آنها اطمینان داده بودند که اینجا از جنگ خبری نیست!

سالها بعد کریس دی برگ متن یکی از این نامه های سربازان را در یک حراجی به قیمت 15هزار یورو میخرد.

پل مک کارتنی هم در ویدئوی یکی از کارهایش به این اتفاق ادای احترام کرده و سال 2005 هم کریستین کاریون با استناد به مدارک این اتفاق فیلمی بنام "کریسمس مبارک" میسازد که اسکار بهترین فیلم خارجی را گرفت و حتی در جشنواره فیلم فجر نیز به نمایش درآمد.


سرود کریسمس در جنگ

نامه یکی از سربازان به خانواده ش

دوشنبه 2 دی 1392 @ 12:26

گروهبان stubby


http://s5.picofile.com/file/8105280368/1476012_563249897101755_2084404486_n.jpg

stubby یکی از معروفترین سگهای جنگ جهانی است که به درجه گروهبانی رسید
گروهبان stubby در مدت 18 ماه خدمت خود در ارتش آمریکا، در 17 نبردِ جبهه های غربی شرکت داشت

این سگ شجاع در زمان حملات شیمیایی، بلافاصله نیروهای خودی را از شرایط مطلع میکرد و حتی در کار امداد شرکت میکرد.همچنین گروهبان stubby یک بار توانست یک جاسوس آلمان را شناسایی کند و با سر و صدا کردن، نیروهای آمریکایی را متوجۀ آن کند.پس از پیگیری، آمریکایی ها متوجه شدند که آن شخص یک جاسوس آلمانی است

پس از پایان جنگ گروهبان stubby به شهرت بسیاری رسید و نامش در روزنامه ها آورده شد

اکثر رئیس جمهوران آمریکا به سگ ها علاقمندند و از این حیوان نگهداری میکنند؛ امّا به نظر میرسد، "ویلسون" رئیس جمهور وقت آمریکا از این قائده مستثنی بود و در طی ریاست خود سگی نداشت.
با این وجود، "ویلسون" اولین رئیس جمهور آمریکا بود که با یک سگ (گروهبان Stubby) به عنوان قهرمان در جنگ جهانی اول دست داد