X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 @ 21:20

هزار درنای ساداکو

http://s4.picofile.com/file/7735969886/923424_442147755878637_980414585_n.jpg


"ساداکو ساساکی"(1955-1943) دختر بچه ای ژاپنی بود و زمانی که فقط 2 سال داشت، حادثه انفجار هسته ای در هیروشیما (6 آگوست 1945) اتفاق افتاد.

ساداکو بزرگ شد و در یازده سالگی، وقتی که مشغول تمرین برای یک مسابقه دو بود، زمین خورد و بر اثر جراحت بدن و آلودگی زمین به مواد رادیو اکتیو، به بیماری لوکمیا (بیماری بمب اتم) مبتلا شد.

مدت ها در بیمارستان بستری بود و تنها آرزویش این بود تا روزی سلامت کامل خود را به دست بیاورد. یک روز دوست بسیار صمیمی اش (که در حال حاضر زنی مسن است) به او گفت که بر اساس یک افسانه قدیمی، هر کس بتواند هزار درنای کاغذی بسازد، به آرزویش می رسد.
ساداکو که آرزویی جز سلامتی و زندگی عادی نداشت، دست به کار ساختن درناهای کاغذی شد. او آنقدر این کار را ادامه داد که اطراف تختش در بیمارستان، همیشه مملو از درناهای کاغذی بود. درناهای ساداکو، از هر کاغذی که به دستش می رسید ساخته می شد: کاغذ شکلات، پاکت نامه، برگه های باطله و...

ساداکو موفق شد 644 درنای کاغذی بسازد،

اما بیماری او سرسخت تر از این حرف ها بود. مرتب از او آزمایش خون گرفته می شد و تعداد گلبول های سفید خونش شمارش می شد. آرام آرام تعداد گلبول های سفید خون ساداکو افزایش می یافت ولی این به معنی بهبودی او نبود و درست برعکس، به معنی این بود که مرگش نزدیک است.

ساداکو به ساختن درناهای کاغذی ادامه داد و البته هر روز تعداد گلبول های سفید خونش را هم یادداشت می کرد. او هنوز هم امید داشت. درناهای کاغذی ساداکو هر روز کوچکتر و کوچکتر می شدند تا جایی که آخرین درناهایش را با کمک سوزن می ساخت.


25 اکتبر 1955 رسید و ساداکو که تنها 12 سال داشت، در میان انبوهی از درناهای کاغذی جان سپرد. می گویند زمانی که ساداکو را بر روی تخت بیمارستان مرده یافتند، به درناهای کاغذی چشم دوخته بود که بادی که از پنجره باز اتاقش به داخل می وزید، آنها را تکان می داد. ساداکو از دنیا رفت. از دنیایی که ما هر روز با تمام وجود به کراهت آن عشق می ورزیم. دنیایی که بزرگترهایش (به خیال خامشان) برای آینده کودکانشان جنگ راه می اندازند و با دست خودشان، آینده سازانشان را به خاک می سپارند.

پس از مرگ ساداکو، دوست صمیمی اش (که افسانه درناهای کاغذی را به او گفته بود) با کمک خانواده و همکلاسی های ساداکو کتابی از نامه های او را منتشر نمودند و در سراسر جهان اقدام به جمع آوری کمک های مالی برای ساخت بنای یادبود صلح کودکان در هیروشیما کردند. 


در پنجم می 1958 ( مصادف با روز کودک در ژاپن) در پارک یادبود صلح هیروشیما ( Hiroshima Peace Memorial Park ) از بنایی پرده برداری شد که با مشارکت مردم ژاپن و کمک های مالی خارجی افرادی از سراسر دنیا که داستان غم انگیز و امید بخش ساداکو را شنیده بودند، ساخته شده بود. این بنا "یادبود صلح کودکان" نام گرفت و به یاد ساداکو و درناهای کاغذی اش، بر بالای آن مجسمه دختر بچه ای قرار داشت که یک درنای کاغذی بزرگ را به روی سر گرفته بود.


بعدها داستان ساداکو نوشته شد و سالها به عنوان یکی از کتاب های داستانی که دانش آموزان می بایست مطالعه کنند به مدارس اروپا راه پیدا کرد.

*****

تصویر: 


پیکر بی جان "ساداکو ساساکی" (وسط)


بنای یادبود صلح کودکان در هیروشیما (چپ)


درنای کاغذی (راست)

نظرات (5)
کهکشان ||
دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 ساعت 22:31
سلام
اتفاقا این کتاب رو در دوران نوجوانی خوندم و بسیار تاثیرگذار بود

جنگ چه فلاکتهایی که به دنبال نداره.....
امتیاز: 0 0
پاسخ:
یه فیلم هم ازش ساختن
آزیتا ||
سه‌شنبه 3 اردیبهشت 1392 ساعت 13:13
کتابش رو پنجم دبستان بودم خونده بودم و هیچی ازش نفهمیده بودم الان تازه فهمیدم چی شد!آخه فرض کتاب براین بود که بچه 11 ساله واقعه رو میشناسه!
قشنگترین قسمتشم اینه که به جای اینکه بخوان مثل کشور ما اونو بهانه ای برای دشمنی و جنگ افروزی بیشتر قرار بدن اسم بنارو بنای صلح گذاشتن.
امتیاز: 0 0
پاسخ:
من ولی اولین بار بود میشنیدم همچین جریانیو
رویا خانوم ||
سه‌شنبه 3 اردیبهشت 1392 ساعت 23:19
سلام خسته نباشی فرزاد جان خیلی برام تازه وجالب بود چون تاحالا همچین چیزیو نخونده بودم...
مرسی..عالی..موفق باشی
امتیاز: 0 0
پاسخ:
مرسی
تشکر
تندیس ||
یکشنبه 8 اردیبهشت 1392 ساعت 01:35
مرسی.
امتیاز: 0 0
پاسخ:
Mohammad.Savari ||
چهارشنبه 18 اردیبهشت 1392 ساعت 14:11
great
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد