X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
پنج‌شنبه 1 اردیبهشت 1390 @ 16:33

پرواز بدون بال، هنر است



سلامت جسمانی همیشه تنها شرط رسیدن به اهداف زندگی نیست. اگر باور ندارید این مطلب را تا انتها بخوانید.

قهرمان کشتی که فقط یک پا دارد


پرواز بدون بال، هنر است


"آنتونی رابلز" از ایالت آریزونا آمریکا، حین تولد فقط یک پا داشت اما این مسئله هرگز او را از رسیدن به هدف زندگی خود یعنی رفتن به دنبال ورزش کشتی باز نداشت. وی تمرینات جدی خود را ادامه داد تا جایی که توانست در رقابت های ملی سه روزه جام "مت مک دوناف" آمریکا مقام نخست مسابقات را حین رقابت با رقبایی که از نظر جسمی سالم بودند، کسب کند.


بازیکن راگبی که از داشتن هر دو پا محروم است


پرواز بدون بال، هنر است


شاید به کار بردن واژۀ "محرومیت" برای "بابی مارتین" بازیکن راگبی (فوتبال آمریکایی) اهل اوهایو، کار چندان جالبی نباشد. وی حین تولد بدون پا به دنیا آمد اما اکنون یکی از بازیکنان کلیدی تیم "کینک" به شمار رفته و در کار خود بسیار موفق است.


دختر بسکتبال


پرواز بدون بال، هنر است


دختر بسکتبال لقبی است که مردم به "کیان هوگیان" دختر بچه چینی داده اند که برای حرکت و جلوگیری از ساییده شده بدنش از یک توپ بسکتبال کمک می گیرد. کیان در سه سالگی در اثر تصادف آسیب جدی می بیند و دکترها برای زنده نگه داشتن او مجبور به قطع هر دو پایش می شوند. او برای حرکت از یک نیمه توپ بسکتبال در قسمت پایین کمر و دو مالۀ چوبی استفاده می کند چرا که والدینش که در یک روستای کوچک در چین زندگی می کنند، توان خرید تجهیزات حرکتی مدرن برای او را ندارند. اما تمام این مشکلات کیان را از پرداختن به ورزش مورد علاقه اش یعنی شنا کردن بازنداشته است و تا کنون موفق به کسب چندین مدال در این زمینه شده است.


مردی که بدون داشتن پا در ماراتن نیویورک شرکت کرد


پرواز بدون بال، هنر است


"لانس بنسون" 36 ساله که به طور مادرزادی بدون هر دو پا متولد شده بود، از جمله ستارگانی است که در ماراتن 2005 و 2006 نیویورک شرکت کرده است. وی با استفاده از یک اسکیت و ظرف مدت 3 ساعت و 37 ثانیه موفق به اتمام ماراتن 2005 شده است.


برنده جایزه استعداد هند، پا ندارد


پرواز بدون بال، هنر است


"وینود تاکور" هنرمند هندی نیز از ابتدا بدون پا متولد شد اما خیلی زود راه رفتن بر روی دست ها را آموخت. وینود با شرکت در برنامه استعداد یابی تلویزیون هند و به نمایش گذاشتن رقص هیپ هاپ خود بر روی دست ها، جایزه این مسابقه تلویزیونی را از آن خود کرد و پس از آن به شهرت جهانی دست یافت.


زنی که از 130 کودک مراقبت می کند


پرواز بدون بال، هنر است


"یوهوآ" زن 55 ساله چینی، هر دو پای خود را در تصادف با قطار در سن 13 سالگی از دست داده و از 37 سال پیش تاکنون مشغول مراقبت از کودکان بی سرپرست در یک مرکز حمایت از این گونه کودکان است. او که خود در کودکی پدر و مادرش را از دست داده به این کار عشق می ورزد و مسئول مراقبت از 130 کودک یتیم در این مرکز است. یوهوآ برای حرکت از دو چهارپایۀ کوچک استفاده می کند و به همین دلیل در بین کودکان به "مامان چهارپایه ای" معروف است.


اسکیت سواری بدون پا


پرواز بدون بال، هنر است


"ایتالو رومانو" از مشهورترین و با استعداد ترین اسکیت سواران جهان و اهل ایتالیا است که هر دو پای خود را از دست داده. نگاهی به زندگی و داستان موفقیت او، دلیل محکمی از عدم محرومیت از هدف ها به دنبال معلولیت است.


عکاسی که پا ندارد


پرواز بدون بال، هنر است


"کوین کونولی" که به صورت مادرزادی بدون پا متولد شده بود، خیلی زود و در دوران نوجوانی متوجه نگاه های تعجب آمیز مردم به سمت خود شد! وی که به این نگاه ها عادت کرده بود، دریافت که این نگاه ها می تواند دوطرفه باشد و بنابراین با یک دوربین عکاسی، شروع به ثبت نگاه های مردمی کرد که او را دلسوزانه، متعجب، بی تفاوت یا با تمسخر نگاه می کردند و بدین ترتیب برای خود در زمینه عکاسی اسم و رسمی دست و پا کرد. پس از آن کوین دوربین خود را برداشت و برای گرفتن عکس به دور دونیا سفر کرد و توانست عکس های بی نظیری را در کارنامه هنری خود ثبت کند.


مردی که از دیوار بزرگ چین بالا رفت


پرواز بدون بال، هنر است


"هوآنگ جین مینگ" مردی که هر دو پای خود را در تصادف رانندگی از دست داده، نخستین فرد معلولی بود که به تنهایی از دیوار بزرگ چین بالا رفت و در سال 2006 نام خود را در کتاب گینس ثبت نمود. این مرد چینی پس از تصادف خود در سال 1994 به انجام خطاطی پرداخته و به صورت هنرمند دوره گرد، در سراسر چین سفر می کند.


نظرات (3)
بلقیس ||
جمعه 2 اردیبهشت 1390 ساعت 00:41
این وبلاگه روحیه دادن به ادمهای ناتوان و دپرسه؟
چقدر مطلب این شکلی میذاری اخهههههههه
امتیاز: 0 0
پاسخ:
مطالب رو گذاشتم که همه ببینن اراده و توان آدمی رو
همه ببینن چه کارا که میشه کرد
در هر صورت ممنون از نظرتون
بلقیس ||
جمعه 2 اردیبهشت 1390 ساعت 13:57
دیگه همه یکم زیادی دیدن که چه کارا میشه کرد
از صدقه سر وبلاگت.
اسم وبلاگتو بذار توانبخشی و روحیه بخشی به افراد
بیشتر با محتواش جور درمیاد
میگم تو صبحا کی بیدار میشی که ساعت 9.30خبر گذاشتی؟؟؟
امتیاز: 0 0
فرزاد ||
پنج‌شنبه 9 خرداد 1392 ساعت 17:21
ما که شرمنده شدیم.
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد